Geen categorie

Kroatië 2016

Zoals ik al zei: ik verloor er mijn hart. Meer specifiek, op het eiland Rab. In Supetarska Draga. Mijn hemel op aarde. cropped-img_1912.jpg

Op vakantie naar daar, da’s thuiskomen voor mij. Sinds ik daar op mijn 16e voor de eerste keer aankwam, tot nu. We gingen een heel aantal jaartjes niet. Bouwen, kindjes krijgen, enz, ge kent dat wel. Zowel qua financiën als qua planning lukte dat gewoon even niet. Prioriteiten stellen I guess. Ik was niet enthousiast. Maar goed, het is voorbij! En hoewel ik gerust de hele wereld wel wil zien, wil ik ook heel graag telkens weer terug naar mijn stukje hemel op aarde. Dat geeft wat vuurwerk met mijn wederhelft die voor heel veel dingen van mening is: één keer is genoeg, er is zoveel te zien en te doen. Dus sloten we een deal: 1 jaar wél en 1 jaar niet naar Kroatië. Dit jaar is het een jaar van ‘niet’… Maar vorig jaar, toen gingen we wel!

We gingen bijna een hele maand, met de auto en met de kindjes. En we gingen van hier naar daar, al is dat bij ons wel relatief. Leven uit een auto is niks voor ons en echte avonturiers zijn we ook al niet. Vanuit ons eigen huisje trokken we – met een overnachting in Spital weliswaar – richting Dubrovnik. Ik deed voor deze vakantie ook iets wat ik nog nooit eerder deed: reserveren via AirbNb. Een beetje een wilde gok voor mij, maar oh wat draaide dat goed uit! Zo kwamen we bij Jelena en Neno terecht. Apartement Magnolia Lapad was een perfecte locatie met geweldige hosts. Voor ons, een ideaal plekje om Dubrovnik en de omliggende eilandjes te verkennen.

Na enkele daagjes Dubrovnik trokken we voor een kleine week naar Viganj, op schiereiland Peljesac. De locatie hier was iets grootser, ideaal voor de kinderen om even op adem te komen na 4 dagen uitstapjes doen en ‘kerken bezichtigen’. 🙂 Het zwembad oefende een enorme aantrekkingskracht uit en Finn overwon geleidelijk aan zijn angst voor het water alweer. Ook van hieruit deden we enkele uitstappen, maar in veel beperktere mate.

Volgende stop was Trogir. Wat een prachtige stad. Hoewel Dubrovnik grootser is en echt schitterend is, vond ik Trogir toch nog meer de moeite. Minder echte toeristentrekpleisters, maar eens zo gezellig en toch ontzettend mooi. Ook de haven van Trogir, met z’n giga jachten, is het bekijken waard. We brachten ook een bezoekje aan Split. Een heel ander soort stad vond ik dat. Mooi en zeker ook de moeite, maar weer veel grootser. Gelukkig hadden we daar een local die ons de mooiste plekjes liet zien.

Vanuit Trogir ging het dan – eindelijk? – richting Supetarska. Nog 9 daagjes genieten, op mijn geliefde plekje, heerlijk was het. Thuiskomen. (ik voeg zo snel mogelijk foto’s toe!)

En toen zat de vakantie er alweer op. Time flies… er is iets van aan. 2017 wordt dus een jaartje NIET Kroatië. Dat wordt vast ook wel fijn, maar ik zal toch blij zijn als ik in 2018 terug kan gaan…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s